Hauptquelle · Mittelniederdeutsches Wb.
strîtbâr adj.
strîtbâr ( - ° ber [Köln. Bibel 1. Kön. 16, 18, 2. Par. 13, 3], ° -bor [Mante Nd. Geb. 231]), adj. , von Personen: kriegerisch, kampfestüchtig , ên s. vörste (kemper, man) ; kriegstauglich , waffenfähig, s.e manne Kriegsleute; kampfbegierig, händelsüchtig (Neoc. 1, 223). — Von Sachen: ° s. wēre (getü̂ch) Kriegswerkzeug (Vulg. machina, Köln. Bibel 1. Makk. 6, 20; 2. Makk. 12, 15 u. 27), s.e wâpen (Vulg. arma bellica Jud. 7, 5).