Hauptquelle · Rheinisches Wb.
Steipel
Steipel -aib- Rhfrk in Kreuzn , Simm ; -ib- Siegld ; dann OBerg -īp- in Gummb-Schwarzenbergisch , nfrk. Wippf ; -ip- Waldbr-Schladern , Wippf-Dohrgaul Lindlar u. NBerg, Ruhr, n. Ruhr; dann noch lrhn. -īp- Mörs-Friemersh Neuk , Geld ; sonst -ip- Mörs ; -īp- in besonderer Bed. Heinsb , Aach-Warden Wurmgeb ., Jül , Eup-Stdt ; Pl. -ələ, –əln; im Klevld -əlts, Demin. -əlχə(n), –əlšən, –əlkə, -əltjə m.: 1. Steipe 1, wie Karrenst.; ene St. onder den Tak (Ast) setten; en de St.əls van de Desch setten Holtwörm usf. RA.: Ik häbt Pin, as hätt ek en St. im Krütz Ruhr, Allg. Wenn de Sonn op St.əls steiht, …