Hauptquelle · Grimm (DWB, 1854–1961)
speckel n. m.
speckel , n. m. , deminutiv zu speck, obd., vgl. specklein unten, im sinne von speckstück: alle sündenstrick die haben ein speckel auff der fall. Dannhawer catechismus milch 1 (1642) , 339 in Birlingers Alemannia 13, 55 ; das philtrum oder speckel, das auf der fall ligt. 482 ( ebenda ); einem den speckel durch das mul strichen. Alsatia 1862—67, 158, 420.