Hauptquelle · Köbler Mhd. Wörterbuch
soldān st. M.
soldān , st. M.
- nhd.
- Sultan
- Hw.:
- vgl. mnd. soldān, sultān
- Q.:
- Pal, Suol, RqvI, RqvII, Kreuzf, HvNst, Ot, MinnerII (FB soldān), Boppe, Chr, Er (um 1185), KvWPart, Loheng, LS, Reinfr, Urk
- I.:
- Lw. it. sultano
- E.:
- s. it. sultano, M., Sultan, Kluge s. u. Sultanine; arab. sultān, Sb., Herrschaft, Herrscher
- W.:
- nhd. Sultan, Soldan (ält.), M., Sultan, DW 20, 1047
- L.:
- Lexer 202c (soldān), Hennig (soldān), WMU (soldān 93 [1265] 1 Bel.), LexerHW 2, 1051 (soldân), Benecke/Müller/Zarncke II/2, 467a (soldân)