Hauptquelle · Mecklenburgisches Wb.
Slackerdarw m.
Slackerdarw m. Schlotterdarm; Schwächling, magerer Mensch (-darm) Mi 79 b ; dei geiht ümher as sonn' oll Slackerdarw in schlottriger Kleidung vielfach belegt; eig. im Rätsel vom Handtuch: hängt anne Wand as 'n Slackerdarw. Zum Auslaut vgl. Darm (Bd. 2, 255). Me. 4, 517.