Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
sitah st. m.
st. m. (zum Ansatz ohne p- vgl. Frings, Germ. Rom. II,423 f., Braune, Ahd. Gr.16 § 133 Anm. 1), mhd. sitich, sitech, nhd. sittich; mnd. sēdek, sētech; aus lat. psit(t)acus, *psiticus (vgl. Suolahti, Vogeln. S. 1 f.). — Graff III,370.
Alle Belege im Nom. Sing. Ab dem 12. Jh. belegt.
sitach: Gl 3,30,1 (3 Hss.). 203,18 (SH B). — sit-ih: Gl 3,30,4. 4,190,26; -ich: 3,30,1/2 (6 Hss., 1 Hs. syt-). 54,51. Add. II,81,2; -ik: Gl 3,30,4 (clm 19488, 12. Jh.); sittich: 3 (cgm 649, 15. Jh.). — sit-ech: Gl 3,30,4 (Innsbr. 355, 14. Jh.; s- aus z korr.). 4,190,25/26 (Melk K 51, 14. Jh.); -ch: 3,30,5 (Leipzig Paulinus 106, 13. Jh.).
psit-ich: Gl 3,30,6 (3 Hss., 13.—15. Jh., 1 Hs. p- durchgestrichen (vgl. Gl.-Wortsch. 8,247)). — Mit Sproßvokal: pe-sitich: Gl 3,30,7 (clm 23496, 12. Jh.); pisitech: ebda. (Straßb. A 157, Hs. 12. Jh.). — Mit Sproßvokal u. Assimilation (anders Frings a. a. O. S. 424): sisitich: Gl 3,30,5 (clm 4350, 14. Jh.).
Verschrieben: sic sitich: Gl 3,30,5/6; pechsteon: 8 (clm 17194, Gll. 14. Jh.).
Papagei: psitacus Gl 3,30,1 (1 Hs. sitikust). 54,51. Add. II,81,2. psitacus avis colore viridi, torque puniceo, grandi lingua [Hbr. II,65,233] Gl 3,203,18. psitacus avis in India viridis coloris 4,190,25/26.
Vgl. sitikust mhd.