Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
sigesnemo sw. m.
sw. m. — Graff II,1073. VI,132 s. vv. nemo u. sigu, sigi.
siges-nemo: nom. sg. H 21,6,2.
Sieger: denne arstat Christ crape sigesnemo uuarf fona hellacruapo cum surgit Christus tumulo, victor redit de barat[h]ro.
Vgl. siginemo.