Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
sigeboge mhd. sw. m.
mhd. sw. m. (zum Ansatz vgl. Ahd. Gl.-Wb. S. 521); mnl. segeboge; vgl. nhd. siegesbogen.
siug-boge oder suig-boge: nom. sg. Gl 1,406,35 (Jd; vgl. Add. II,75,1; oder als Verschr. zu suui(bi)bogo (?), vgl. Gl.-Wortsch. 9,406).
Triumphbogen: siugboge fornix triumphalis erat arcus sicut in aedificiis fieri solet in plateis pro signo triumphi constitutus in quo scribebantur gesta victoris [zu: nunciatum est Samueli, eo quod ... (Saul) erexisset sibi] fornicem triumphalem [1. Reg. 15,12].
Vgl. suui(bi)bogo.