Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
sibunfaltîg num. multipl.
num. multipl., mhd. sibenvaltic, -veltic, nhd. siebenfältig; mnd. sēvenvōldich, mnl. sevenvoudich. — Graff VI,69.
sibin-faltiga: nom. sg. f. Npgl 80,4.
siebenfältig, siebenfach, bez. auf die sieben Gaben des Heiligen Geistes (vgl. Ruh, Mystik 1,150 ff., vgl. auch sibunfalt 1a): septiformis gratia spiritus sancti baptizandis erat toto orbe predicanda (diu sibinfaltiga genada des heiligin geistis after allero uuerlte solta gebrediot uuerden dien die man toufin solta) [vgl. spiritus sancti gratia septiformis baptizandis erat toto orbe praedicanda, Cass.].