Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
seimhonag st. n.
st. n., nhd. seimhonig; mnd. sêimhōnich.
seim-honag: nom. sg. Gl 3,15,45 (Sg 242, 10. Jh.).
Honigseim, ungeläuterter Honig (d. h. Honig, wie er aus den Waben fließt): nectar (davor honag mel, uuebiar favus).
Vgl. honecseim mhd.