Eintrag · Grimm (DWB, 1854–1961)
- Anchors
- 5 in 3 Wb.
- Sprachstufen
- 2 von 16
- Verweise rein
- 6
- Verweise raus
- 8
Lautwandel-Kette
Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart
Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.
-
1050–1350
Mittelhochdeutschschôpfeswv.
Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke) · +3 Parallelbelege
schôpfe swv. dichte. chunde wir joch wol scopphen, sô scolte wir doch ettewaʒ uberhuphen Genes. fundgr. 52, 31.
-
15.–20. Jh.
Neuhochdeutschschopfef.
Grimm (DWB, 1854–1961)
schopfe , f. für schuppe, s. daselbst: aber der hochgeweihte fisch verlohr die silber-schopffen. Lohenstein Cleopatra 15…
Verweisungsnetz
13 Knoten, 11 Kanten
Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen
Wortbildung
Komposita & Ableitungen mit schopfe
5 Bildungen · 5 Erstglied · 0 Zweitglied · 0 Ableitungen
schopfe‑ als Erstglied (5 von 5)
schopfe(n) I
Idiotikon
schopfe(n) I Band 8, Spalte 1077 schopfe(n) I 8,1077
schopfe(n) II
Idiotikon
schopfe(n) II Band 8, Spalte 1077 schopfe(n) II 8,1077
schopfende
DWB
schopfende , n. das ende eines baumes, wo der wipfel ist, zum unterschiede vom stammende Campe.
schopfente
DWB
schopfente , f. strauszente, europäische haubenente, anas fuligula, cristata, cirrhata Nemnich, so genannt wegen des schopfes auf ihrem kopf…
Schopfeteⁿ
Idiotikon
Schopfeteⁿ Band 8, Spalte 1077 Schopfeteⁿ 8,1077