Hauptquelle · Grimm (DWB, 1854–1961)
schöffenbar adj.
schöffenbar , adj. : schöpfenbar, et schöppenbarfrey, honestus, inculpatus, integrae fidei: unde schöpfenbare leute, qui aptitudine scabini esse possunt Stieler 1715 , scabino aequalis, omnia possidens, quae ad auctoritatem scabini in judicio superiori requiruntur Frisch 2, 219 c ; einem schöffen an würde gleich Adelung (' ehemals gangbarer als jetzt '). s. auch Wachter 1458 f. Krünitz 147, 731 . Wallraf 75 , mhd. scheffenbære Scherz-Oberlin 1429 , mnd. schepenbar nd. korrespondenzbl. 9, 37: scepenbare lüde muten wol ordel vinden over iewelken man. Sachsensp. 2, 12, 1; vorsten, vrie herren, sc…