Hauptquelle · Pfälzisches Wb.
Schnaufe f.
Schnaufe f. : 1. 'Atem, Atmung, Luftholen', Schnauf [ LA-Venn BZ-Dernb ]. Wenn 's bergauf geht, verliert er die Sch. 'Beim Aufstieg fällt ihm das Atmen schwer' [ BZ-Dernb ]. RA.: Die Sch. will nimmi recht, wenn jemand außer Atem ist [ BZ-Dernb ]. — 2. 'Mund, Maul' [ LA-Venn ]; Syn. s. PfWB Gusche 1 a. — RhWB Rhein. VII 1566/67 ; LothWB Lothr. 458 ; ElsWB Els. II 496 Schnuf; Hess.-Nass. III 333 Schnauf m.; DWB DWb. IX 1206 Schnauf m.