Hauptquelle · Mhd. Handwörterbuch (Lexer)
schaperûn stm.
schaperûn , schapperûn , schaprûn stm. BMZ kaputze, kurzer mantel Lanz. Trist. U. Wig. Neidh. er warf über in ein schaperûn, den nam er sînem garzûn Ot. 155 a . kappe schaprûn unde roc Ga. 3. 623,361. iu kæme ein schaprûn michels baʒ, ein roc gesniten enge dann daʒ ir in garzûnen wîs verwâfent herren suochet Ecke Z. 44,5. schopprûn Lcr. 50,415. schapprân Kell. erz. 206, 9. schapperen Zimr. chr. 3. 308,5; 4. 392, 13. ain schapprer mit ainem gelwen crütz ward im an geleit Const. chr. bei Mone 1434. schapper ( var. schepper, schappe) Öh. 159,11 ; scapprân, schapprân, -ôn, schopprân: scapulare Dfg…