Hauptquelle · Rheinisches Wb.
Schang II
Schang II frz. Jean als ša·ŋ. ist Rhfrk, Mosfrk, Rip, Düss , Neuss u. in Heinsb verbreitet, früher in den Städten mehr als jetzt; Saargeb. fast nur šę·ŋ.əl; Mosfrk ša·ŋ. u. šę·ŋ.əl; sonst ša·ŋ. u. -ę- [ Heinsb auch -ǫ- ]; Dem. šę·ŋ.(k)χə(n) (-kə), šę·ŋəlχə(n) m.: 1. Kurzform für Johann. — Neckrufe: Schängel, Bengel, Bocksenstengel! Bitb-Cruchten ; Schang, bos de bang? Schleid , Rip, Schong, för siəve bösde net bong, f. ene gehste lope! Heinsb-Lümb . Schängche, gef mer e Hängche (Hand)! Schleid-Hellenth . — gef dem Bur e Hängke! Düss-OKassel . Schäng, widewäng, widebutzkattäng! Köln-Niehl , — w…