Hauptquelle · Etymologisches Wb. des Ahd. (EWA)
rîsahi
rîsaAWB f. ō(n)-St., seit dem 12. Jh. in Gl.: ‚herabfallender Schleier, Haarband, Kopfbinde; flammeum, rasinz [lingua ignota, Hildeg.], religamen, theristrum‘ (mhd. rîse st./sw.f. ‚herabfallender Schleier‘; mndd. rîse f. ‚Schlei- ertuch, Kopfbedeckung besonders der verheira- teten Frau und der Witwe‘). Verbalabstraktum (vgl. auch Heyne 1899–1908: 3, 317 f.). S. rîsan. – rîsahiAWB n. ja-St., seit dem 12. Jh. in Gl.: ‚Gebüsch, Astwerk; arbusta, arbustum, ramus- culus‘ (mhd. rîsach, rîsech st.n. ‚Reis, Zweig, Rute, Gebüsch‘, ält. nhd. reisich n. ‚dss.‘, da- neben schon reisig mit dem häufig vorko…