Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
ringâri st. m.
ringâri st. m. , mhd. nhd. ringer; mnd. mnl. ringer. — Graff II,530. Alle Belege im Nom. Sing., falls nicht anders angegeben . ring-ar-: -i Gl 3,144,61 ( SH A, 2 Hss. ); -e ebda. ( SH A ). 188,68 ( SH B ); -ære: 144,62 ( vgl. Hbr. I,307,554 u. II,562,8 ; SH A ); -er-: -i ebda. ( SH A ); -e 254,37 ( SH a2; -g s e). Hbr. I,307,554 ( SH A ); - ] Gl 3,144,62 ( SH A ); nom. pl. -ârra Nk 460,20 [105,10/11] ( zu -rr- vgl. Schatz, Ahd. Gr. § 263 ). rengere: Gl 3,254,37 ( SH a2, clm 2612, 12. oder 13. Jh.; zum Stammvokal -e- für i vgl. Braune, Ahd. Gr. 16 § 31 Anm. 3 ). Ringkämpfer: ringari palaestrita…