Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
riht(i)sal st. n.
st. n.
riht-sal: acc. pl. Gl 1,528,30 (M, clm 17403, 13. Jh.); rith-: dass. 31 (M, clm 13002, 12. Jh.; zu -th- für ht vgl. Braune, Ahd. Gr.16 § 154 Anm. 6a).
Anleitung (?): rihtsal [intelligens,] gubernacula [possidebit, Prov. 1,5] (6 Hss. rihtunga).