Hauptquelle · Lex. musicum Latinum
redicta
redicta -ae f. Wiederholung (von Tönen oder Tonfolgen) — repetition (of notes or melodic gestures) [s.XV] LmL Ioh. Tinct. contr. 3, 6, 1: De sexta generali regula, quae redictas fieri prohibet. Sexta regula est, quod super cantum planum canentes, in quantum possumus, redictas evitare debemus, maxime, si aliquae fuerint in tenore ut hic: (sequitur exemplum) . Et quamvis ex omni parte in re facta regulariter etiam prohibeantur, aliquando tamen sonum campanarum aut tubarum imitando, ubique tollerantur, ut hic patet: (sequitur exemplum) . Utque patet in his exemplis, redicta ( Bologna, Bibl. Unive…