rector

rector -oris m. 1. Bezeichnung für die Finalis einer Kirchentonart 2. Leiter (eines Chores) — 1. term for the final of a mode 2. director (of a choir) 1 Bezeichnung für die Finalis einer Kirchentonart — term for the final of a mode [s.X-XI] LmLOrg. Paris. 42: In hac exempli descriptione sonus, quem corda penultima habet,  finalis ponitur et rector modi, unam cordam sub se habens a sono  ductam, in qua organum subsistit. LmLOrg. Paris. 50: in superioribus exemplorum descriptiunculis figurae quidem in inicio versus illi sono, qui finalis et rector extat in modo, sonus respondeat <deuterus> subquartus. [] ... Et ut eadem lex organi per omnes modos clareat, hanc eandem neumam secunda transpositione tono faciamus altiorem, ut modus frigius transmutetur ex dorio ita. In hoc modo finalis et rector extat sonus  subsecundum a se habens . LmLOrg. Paris. 82. cf. LmLWaeltner, Lehre p. 114 2 Leiter (eines Chores) — director (of a choir) [s.XIII] LmLInst. patr. 35: cantores et rectores in choris. LmLElias Sal. 30 p. 58a: notandum, quod in omnibus punctis illum rectorem quasi primum incipere permittere debent (sc. boni cantores). ... Si autem ipse rector debet cantare primam vocem, tunc debet ponere illum, qui debet cantare secundam vocem, in prima. LmLElias Sal. 30 p. 58b: Item si rector iste non fuerit de quatuor, qui debent cantare in quatuor voces, tunc inspectis, quae dicta sunt de sonoritate vocum, ponet omnes ordinatim in suas voces, et faciet eis pausas cum manu sua super librum honeste diissyllabando. LmLElias Sal. 30 p. 60b. Ton. Sar. p. 4: statim rector chori ipsum psalmum prosequatur.