Eintrag · Deutsches Rechtswörterbuch
rechtschuldig
rechtschuldig, adj.
-
relatiuum nemág nehéinêst úmbegân. íz neuuérde uóne sînemo réhtscúldîgin opposito gespróchenum 1000 Notker I 428 Faksimile
-
uuanda er ist der rehtscúldigosto erbo mînes rîchesum 1000 Notker II 372
-
dat die plechte ofte ghifte voers. nyet rechtsciftich [aL.: rechtveerdich, rechtsculdich] en ware1378 UtrechtRBr. I 49 Faksimile
-
dusse rechtschuldige breff mit dem ingeseggele1491 NdMitt. 19/21 (1963/65) 193
-
so gethaner vbertretter sol mit rechtschuͤldiger busse gepeinigt vnd gestrafft werden1599 Schütz,HistPruss. 123
-
nachdem vilmaln irrungen ... sich zugetragen, daß junge kindlein von der tauf, angesehen, daß man nicht den rechtschuldigen vater benennen wöllen, ufgehalten1576 Pfalz-Neuburg/Sehling,EvKO. XIII 187 Faksimile
-
de rechtschuldighe dotslegher ... wuste wol, dat se beyde unschuldich weren unde he de rechtdadighe was1492 B. Derendorf (Hrsg.), Der Magdeburger Prosa-Äsop (Köln 1996) 450
-
aus aim flecken ain, zwen oder drey rechtschuldiger, uffrurischer bauren zu fahen und uffzuheben1533 WürtGQ. I 339