Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
râtissâri st. m.
st. m. — Graff II,468.
ratissari: acc. sg. Gl 1,395,56 (M, 4 Hss., 10.—12. Jh.); ratisare: dass. 57 (M, 2 Hss., 12.—13. Jh.). — radissAeri: nom. sg. Gl 4,251,32 (Vat. pal. 288, 12. Jh.; zur unklaren Interpretation des -Ae- vgl. Schimpf, Bibelgl. S. 77).
einer, der etwas zu deuten versucht: ratissari [si incredulus es, lege Graecos codices ... et confer cum bis opusculis: et ubicumque inter se videris discrepare, interroga quemlibet Hebraeorum, cum magis accomodare debeas fidem: et si nostra firmaverit, puto quod eum non aestimes] coniectorem [, ut in eodem loco mecum similiter divinarit, Reg., Prol. S. XIII] Gl 1,395,56 (1 Hs. irrâtâri). radissAeri coniector interpres [zu: alterum (der beiden Aufrührer) suspendit in patibulo, ut] coniectoris [(sc. Josephs) veritas probaretur, Gen. 40,22] 4,251,32.