Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
râtissâri st. m.
râtissâri st. m. — Graff II,468. ratissari: acc. sg. Gl 1,395,56 ( M, 4 Hss., 10.—12. Jh. ); ratisare: dass. 57 ( M, 2 Hss., 12.—13. Jh. ). — radissAeri: nom. sg. Gl 4,251,32 ( Vat. pal. 288, 12. Jh.; zur unklaren Interpretation des -Ae- vgl. Schimpf, Bibelgl. S. 77 ). einer, der etwas zu deuten versucht: ratissari [ si incredulus es, lege Graecos codices ... et confer cum bis opusculis: et ubicumque inter se videris discrepare, interroga quemlibet Hebraeorum, cum magis accomodare debeas fidem: et si nostra firmaverit, puto quod eum non aestimes ] coniectorem [, ut in eodem loco mecum similite…