Eintrag · Köbler As. Wörterbuch
rasta st. F. (ō)?, sw. F. (n)?
rasta , st. F. (ō)?, sw. F. (n)?
- nhd.
- Rast, Ruhelager, Totenlager, Grab, Tod
- ne.
- rest (N.), restingplace (N.), grave (N.)
- ÜG.:
- lat. quies GlPW, requies PA
- Vw.:
- s. godo-*
- Hw.:
- s. *rėsta, rėstian, swefrėsta*; vgl. ahd. rasta (1) (st. F. ō?, sw. F. n?)
- Q.:
- GlPW, H (830), PA, SPs
- E.:
- germ. *rastō, st. F. (ō), Ruhe, Rast; s. idg. *res-, *ros-, Sb., Ruhe, Rast, Pokorny 339; vgl. idg. *erə- (2), *rē- (4), *h₁reh₁-, V., ruhen, ruhig sein (V.), Pokorny 338
- W.:
- mnd. raste, F., Ruhe, Schlaf; B.: H Dat. st. Sg. restu 3168 M, 4051 M, rastu 3168 C, 4051 C, 5905 C, Dat. Sg. sw. rastun 5779 C, raston 5759 C, restun 2202 C, PA Nom. Sg. rasta Wa 12, 17 = SAAT 310, 17, GlPW Nom. Sg. rasta quiete Wa 103, 15a = SAGA 91, 15a = Gl 2, 589, 1, SPs Akk. Sg. in raeste in requiem Ps. 114/7 = Tiefenbach Ps. 114/7 = SAAT 326, 24, 25 (Ps. 114/7), raste requiem Ps. 110/10 = Tiefenbach Ps. 110R = SAAT 323, 19 (Ps. 110/10); Kont.: H thann hie an thesaro rastu uuas 5905
- L.:
- Seebold, Chronologisches Wörterbuch des deutschen Wortschatzes 2, 675a (rasta), Wortschatz der germanischen Spracheinheit, unter Mitw. v. Falk, H., gänzlich umgearb. v. Torp, A., 4. A., 1909, S. 340, Berr, S., An Etymological Glossary to the Old Saxon Heliand, 1971, 315
- Son.:
- vgl. Behaghel, O., Die Syntax des Heliand, 1897, S. 22, Schlüter, W., Untersuchungen zur Geschichte der altsächsischen Sprache, 1892, S. 62, 69, 149 (zu H 5759, Dat. Pl.)