Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
rangleih st. m.
st. m. — Graff II,153. 530.
rang-leiches: gen. sg. Nc 772,5 [88,14].
Ringkampf: si (Philologia) habeta in (Mercurius) doh chumo bescouuot eruuindenten nah temo salbe des rangleiches eum post unctionem palaestricam recurrentem [vgl. cum rediret Mercurius post exercitium luctationis, Rem.].