Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
rahhenza (st. sw.?) f.
(st. sw.?) f.; as. rakentia (vgl. As. Hwb. S. 309 s. v. rakintia), mnd. rekente; ae. racente; an. rekendr f. PL., rekendi n.; zur Herkunft vgl. Lühr, Hildebr. S. 675. — Graff II,385. 443.
rahchinza: nom. sg. Gl 2,498,12. — rach-enz-: dat. pl. -un Publ. 62,448,35 (Paris Lat. 9532, Gll. 9., 10. u. 11./12. Jh.); -inz-: dass. -un Gl 2,567,50 (2 Hss.); -an 485,53 (Sg 136, Gll. 9. oder 10. Jh. (?); rachir.zan; Gl. undeutlich, vgl. Steinm.). — rakinzun: dat. pl. Gl 2,574,47 (Brüssel 9987—91, Gll. 9. u. 10. Jh.?).
Fessel: a) Halseisen, -fessel: rachinzan [Loth ipse ruptis expeditus nexibus attrita] bacis (Laa. boiis, bogis; Glossen: boia est apta catena colli; baga ferrum dicitur, quo captiva saepe mancipia strictis collis, et manibus aguntur; bacis catenis, vgl. PL 60) [colla liber erigit, Prud., Psych., Praef. 33] Gl 2,485,53 (Hs. bogis; zum lat. Lemma vgl. Mlat. Wb. I,1510,65). 498,12 (Hs. baga). 567,50 (1 Hs. noch halsthruuuin, vgl. Ahd. Wb. 2,640 f. s. v. halsthrûh; 1 Hs. bagis; dazu noch als Randgl. in 1 Hs. ... baccas dicimus uinculas .i. uuimfilun ..., in einer anderen Hs. dazu noch vuiffila uitium. vuinirebon). 574,47 (Hs. bacis); b) Handschelle, -fessel: rachenzun [post te ambulabunt vincti] manicis [Hier., Ep. LXXVIII,27, PL 22,714 = Is. 45,14] Publ. 62,448,35.