Eintrag · Deutsches Rechtswörterbuch
Rabben
Rabben, m., f.
Leibeigener, Leibeigene
-
der rabben, cuius gratia etiam Paulo litterato commissum fuerat, pro 1 stricta tunica fl. 1 asp. 27 1/21545 QKronstadt III 280
-
venit huc 1 popa W. cum mancipiis vulgo robbin1550 QKronstadt III 568
-
von Catrÿnen der roben fl. 11556/57 QKronstadt III 322
-
hab gebenn A.B., das ehr eÿnnen roben had geheÿlt, fl. 11556/57. QKronstadt III 323