Hauptquelle · Köbler Ahd. Wörterbuch
rīmen sw. V. (1a)
rīmen , sw. V. (1a) nhd. zählen ne. count (V.) ÜG.: lat. numerare T Vw.: s. *gi-, ir- Hw.: s. *ungirīmenti; vgl. as. *rimian? Q.: T (830) E.: s. rīman; germ. *reiman?, *rīman?, st. V.?, sw. V.?, zählen; s. idg. *rēi- (1), *rī-, V., fügen, passen, zählen, ordnen, Pokorny 860; vgl. idg. *ar- (1), *h₂er-, V., fügen, passen, Pokorny 55 W.: mhd. rīmen, sw. V., reimen nhd. reimen, sw. V., reimen, in einen Reim bringen, DW 14, 668 L.: Karg-Gasterstädt/Frings 7, 1015 (rîmen), ChWdW9 678b (rīmen), EWAhd 7, 486