lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

quentîn

mhd. bis Dial. · 4 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

MNWB
Anchors
4 in 4 Wb.
Sprachstufen
4 von 16
Verweise rein
0
Verweise raus
1

Eintrag · Mittelniederdeutsches Wb.

quentîn n.

Bd. 2-2, Sp. 1805
+quentîn °quentên (Goth. Arzneib. 190), quintîn, quentit, n. (Gen. Sg. -[e]s; Nom. Pl. quentîn, Dat. -en): 1. kleine Gewichtseinheit, Viertel eines Lotes, Quentchen, „quentyn, dat verendel van deme lode, quentinus” (SL: Hamb. dt.-lat. Gl.), „quadrans dragma” (Voc. Strals. ed. Damme), „Quintinus” (De Man 167), „Drachma” (Chytr.), bî klê(i)ner wichte alse bî unzen lôden und qu.en (Lüb. ZR 292), (bes. als Silbergewicht:) de mark schal behōlden in iowelker stat drê vêrdinge und 3 qu. fînes sülvers (Ub. Quedlinbg. 1, 165), (als Maß für Handels- und Apothekenwaren:) nim pēper galligân engever paradîskōrn jēwelkes ê(i)n qu. (Goth. Arzneib. 91); van lôden tô qu.en wēgen (Nic. Gryse Laienbibel 2, Y 2)/ de lôde under de quentini werpen (Nic. Gryse Spegel Cc 3r) alles durcheinanderbringen, (Rdaa.:) vründe wan dat geyt in de nôt der gân wol twintich up ê(i)n lôt unde dê de besten mê(i)nen tô sîn der gân wol achte up ê(i)n qu. (Narrenschyp 40), dê alsô ôtmö̂dich sîn der gân wol 24 up ê(i)n qu. (SL: Sp. d. Sammitt.). — 2. °(astronom.:) Teilgröße, Fünftel (?) eines geogr. Grades, „Dat myddel van den .vi. clymaten yß dar de dach vppe dem lengesten ys .xv. stunde eyn halue/ vnde de polus erhauen .xlv. gradt .ij. quintyn” (Schaph. Kal. 1523 66); — mlat. quentinus, quintinus. Dimin.
1305 Zeichen · 52 Sätze

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. 1050–1350
    Mittelhochdeutsch
    quëntîn

    Mhd. Handwörterbuch (Lexer)

    quëntîn s. quintîn.

  2. 1200–1600
    Mittelniederdeutsch
    quentînn.

    Mittelniederdeutsches Wb.

    + quentîn , ° quentên (Goth. Arzneib. 190), quintîn, quentit, n. ( Gen. Sg. -[e]s ; Nom. Pl. quentîn, Dat. -en ): 1. kle…

  3. 15.–20. Jh.
    Neuhochdeutsch
    quentinn.

    Grimm (DWB, 1854–1961)

    quentin , n. was quintin, aus mlat. quentinus ( mit alter verwechslung der vier- und fünfzahl ), der vierte theil eines …

  4. modern
    Dialekt
    Quentinf.

    Mecklenburgisches Wb.

    Quentin f. die Scheune im Rätsel Wo. V. 1, 12a2.

Verweisungsnetz

5 Knoten, 1 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Kompositum 1 Sackgasse 4

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit quentin

2 Bildungen · 1 Erstglied · 0 Zweitglied · 1 Ableitungen

Ableitung von quentin

quent + -in

quentin leitet sich vom Lemma quent ab mit Suffix -in.

Zerlegung von quentin 2 Komponenten

que+n+tin

quentin setzt sich aus 2 eigenständigen Lemmata zusammen. Die Klammerung zeigt die Hierarchie der Komposition; Klick auf einen Bestandteil öffnet seine Etymologie.

quentin‑ als Erstglied (1 von 1)

Ableitungen von quentin (1 von 1)

quëntîne

Lexer

quëntîne stf. turnierhof, stechbahn. so dêde Galaffers ûp sîme hove eine quentîne machen mit love Karlm. 54,52. 59. aus mlat. quintana, quin…