punctatio

punctatio -onis f. ‚Punktierung‘ (in der Mensuralnotation) — dotting (in mensural notation) [s.XV] LmLProsd. exp. 20, 24: in istis perfectionibus non possemus talem aliquam notam ultra plures notas inmediate maiores similes per sincopam reducere, nisi omnes illas notas inmediate maiores similes punctaremus, vel saltim, nisi illam notam minorem inter duo puncta intercluderemus. Sed ... cum talis reductio posset fieri per pauciora, quia aliter quam sic punctando, scilicet punctationes illas dimittendo, hinc est, quod primam nostram regulam talem posuit; qua regula observata sine tali punctatione poterit multum bene talis reductio in istis perfectionibus fieri. LmLProsd. exp. 61, 26: in talibus figuris potest fieri punctuatio, ligatio, sincopatio, pausatio, diminutio, coloratio, taleatio, evacuatio atque colorum mutatio et signorum extrinsecorum positio.