Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
pras(a)ma st. f.
st. f.; aus spätlat. porisma (oder einer Nebenform *porasma?) ‘Ertrag, Gewinn’, vgl. Heß S. 53. 93 f. — Graff III,369.
pras-eme: nom. sg. Gl 3,381,42 (Jd); -ma: acc. sg. 2,148,43 (Frankf. 64, 9. Jh.); acc. pl.? 144,64 (Frankf. 64, 9. Jh.; oder nom. sg., vgl. Blum, Canonesgl. S. 196).
phraz .. AJPh. 55,229 (vgl. Schulte, Gregor S. 165,38) s. phrasamo.
Zins, Zinsertrag: prasma [episcopus, aut presbyter, aut diaconus] usuras [a debitoribus exigens, aut desinat, aut certe damnetur, Can. apost. XLIV p. 115] Gl 2,144,64. uueti ł prasma [nec omnino cuiquam clericorum liceat de qualibet res] fenus [accipere, Conc. Carth. V p. 145] 148,43. praseme fenus 3,381,42 (danach usura idem).
Abl. prasemere mfrk.; vgl. phrasamo, prisma aostndfrk.