Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
pranke sw. M.
pranke , sw. M.
- nhd.
- Pranke, Tatze
- Q.:
- HvBurg (1301-1304) (FB pranke)
- I.:
- Lw. lat. branca
- E.:
- s. lat. branca, F., Pfote, Pranke; vgl. idg. *u̯renk-, *u̯ronk-, V., drehen, winden, Pokorny 1155; idg. *u̯er- (3), V., drehen, biegen, Pokorny 1152
- W.:
- s. nhd. Pranke, F., Pranke, Tatze, DW 13, 2069
- L.:
- LexerHW 2, 290 (pranke), LexerN 3, 41 (pranke)