Hauptquelle · Westfälisches Wb.
Plasēr n.
Plasēr n. [verbr.] Vergnügen, Freude, Spaß. ’n graut Plazēr ( Lhs Dr ). Dat Pleeseerken met de Frou in’t Bedde ehelicher Verkehr ( WmWb ). Et es en Plasǟier, dat antesain ( Dor Wl ). Dat is nich baar Pleseer nicht so gut, wie es scheint ( WmWb ). Ik hebb de vull Pläseer an es macht mir Spaß ( Ahs Vr ). Met denne kaas noch wall Pleeseer kriegen z.B. Schwierigkeiten (iron.) ( WmWb ). Lo eä dat Plasǟier! ( Dor Wl ). Dat kleine Aösken mäck us vull Plaseer ( Mün Wb ). Dai wußte siek van Plassäier nit te loten ( Arn Hg ). Ek sto hīe nit föä Plasǟier ( Dor Wl ). Föä Plasäier (umsonst) spielen ( Dor W…