planus

planus -a, -um 1. tief (die Lage eines Gesanges betreffend) 2. dem Hexachord C-a zugehörig — 1. low (with reference to the register of a chant) 2. belonging to the hexachord C-a 1 tief (die Lage eines Gesanges betreffend) — low (with reference to the register of a chant) [s.X-XI] LmLPs.-Odo dial. p. 259a: cum acutus fuerit cantus in authento deutero, dicitur authentus deuterus; sin autem planus fuerit cantus, plaga deuteri nominabitur. LmLPs.-Odo dial. p. 260a: Quartus autem modus ... planus est (inde LmLTon. Gratianop. p. 27. LmLTrad. Garl. plan. V 236). LmLGuido micr. 12, 2: cum cantus unius modi, utpote proti, ad comparationem finis tum sint graves et plani, tum acuti et alti, versus et psalmi et siquid, ut diximus, fini aptandum erat uno eodemque modo prolatum, diversis aptari non poterat (inde LmLMetrol. 6 p. 78. LmLGuido Dion. 1, 2, 57. ad loc.: LmLComm. Guid. 85 p. 139). [s.XII] LmLGuido Aug. 489: Cum enim huiusmodi cantus secundum unam partem sui sint graves et plani, secundum alteram acuti et alti, versus et psalmi uno eodemque modo prolati, diversis competenter aptari non possunt (inde LmLAnon. Cist. I 25 p. 36). LmLTon. Nivern. f. 144v p. 123: Quid de illis cantibus fiet, qui non habent illam depositionem, quam plani cantus indignantur habere. 2 dem Hexachord C-a zugehörig — belonging to the hexachord C-a [s.XV] LmLTrad. Holl. VIII 21, 13: omnis modulacio vel est dura vel plana vel mollis. v. cantus planus, contrapunctus planus, musica planaadv.