Hauptquelle · Lex. musicum Latinum
planctus
planctus -us m. Bezeichnung für die Solmisierung einer Tonstufe als mi (mit darüberliegendem Halbton) — term that designates the solmization of a pitch as mi (with the semitone positioned above it) [s.XIII] LmL Elias Sal. 5 p. 20b: si punctus fuerit in ut in principio, tu minor debes moderare te cum puncto et punctum tecum. Si fuerit in re, grossum et rigidum sine planctu ponas. Si fuerit in ⋅E⋅, audacter invadas plangendo, rigide sonando, punctum restringendo, ne sentiat aliquam naturam mollificationis ... Si fuerit in ⋅G⋅, temperate accipias et pronunties sine planctu aliquo et mollification…