plagis

plagis (plai, plagi) -is acc. sg. -in m. et indecl. (de πλάγιος) Nebentonart (Bezeichnung für die zweite, vierte, sechste und achte Kirchentonart mit tiefliegendem Ambitus) — secondary mode (designation of the second, fourth, sixth, and eighth modes with low ambitus) 1 generell — general a ohne nähere Bestimmung — without further qualification [s.IX] LmLMus. ench. 3, 7: Vocatur autem autentus maior quilibet tonus, plagis minor (inde LmLMod. Autent. prot. 16). LmLHucbald. 14. al. LmLAlia mus. 183 p. 88. [s.X] LmLCant. Quid est cant. c. 484: Cum enim plures antiphonae alium tonum habeant in initio et alium in fine, quaedam etiam in se teneant tonos, quaedam vero autenticus et plagis (?) (ms.; ed.: plagio). [s.XI] LmLComm. ton. II 8, 4. al. LmLQuadr. fig. 6. LmLPs.-Guido form. ton. 2, 5. al. LmLFrut. brev. 14 p. 104. al. LmLQuaest. mus. 1, 17 p. 38: Inter deuterum et eius plagin antiphona „<B>enedicat terra Domino“. LmLTheog. Mett. 38, interp. 3 (p. 194b) (inde LmLUdalsc. 84. LmLTon. Baumg. 7, 3). [s.XIII] LmLIoh. Aegid. 12, 23: Pares vero plages dicuntur, quia indigniores. [s.XIV] LmLSumm. Guid. 195 (inde LmLIoh. Velle metr. 37). al. [s.XV] LmLTrad. Holl. VIII 23, 19: secundus (sc. tropus) seu plages, id est plaga prothi vel prothus plagalis. b zur Wortbedeutung — with reference to the meaning of the word [s.IX] LmLScol. ench. 1, 310: Sane autentum dicimus auctoralem, plagin subiugalem seu lateralem. LmLHucbald. 49: principalem (sc. tropum), qui autentus, et lateralem, qui plagis appellatur. [s.XI] LmLGuido ep. p. 506, 287: plagis vero Latine subiugalem vel minorem et gravem possumus appellare (sim. LmLIac. Theat. 11). LmLIoh. Cott. mus. 10, 34: plagis vel plagalis, id est collateralis seu subiugalis diceretur. LmLIoh. Cott. mus. 10, 37: Plagis autem quasi partialis vel collateralis (inde LmLAnon. Pannain p. 108. LmLTrad. Holl. VIII 23, 17: Plages autem ...). [s.XV] LmLIac. Theat. 13: Plagis enim Grece, Latine subiugalis sive particularis vel discipulus. ibid. al. c zum Ambitus — with reference to ambitus [s.IX] LmLHucbald. 38a: [Plagis autem usque in quartum (sc. sonum) descendens usque ad quintum ascendit]. al. [s.XI][] LmLBerno prol. 6, 16 app. crit.: [in pluribus (sc. cantibus) interdum pro ascensu, maxime vero pro descensu fit sepe dubietas, utrum autento an plagi eorum tribuatur proprietas]. al. LmLBerno prol. 9, 18: omnis tropus, sive ille autenticus sit sive plagis, si quarto a finali loco diligentius intueatur, mira ac divina quaedam concordia inveniatur ita, ut, si quis cantus a finali in quartum locum transponatur, legitime videatur sub eodem modo vel tono currere et in eodem velut in finali regulariter desinere. LmLTon. Aug. p. 93a. LmLCompil. Paris. I p. 192. LmLMod. Autent. prot. 4. LmLFrut. brev. 8 p. 58: Omnis autem fere plagis ascendens in quintum sonum proprie vel sextum concessive, descendit in quartum vel aliquando quintum. LmLFrut. brev. 8 p. 62: Si quis autem cantus hos limites supervadit, hoc est in authento ultra decimam, in plagi ultra septimam ascenderit, infra tertiam vero in authento vel infra quintam in plagi descenderit, irregularis erit. al. LmLAnon. Wolf p. 200. LmLQuaest. mus. 2, 25 p. 93 descr.: Est proprium plagis tribus his descendere ptongis (inde Trad. Holl. XIII 4, 203 comm.). LmLTheog. Mett. 34, 1 (p. 193b): Quartus autem (sc. tonus) plagis... curritque regulariter inter ⋅B⋅ et ⋅C⋅. [s.XII] LmLCompil. Paris. II p. 72: quisque plagis super integrum diapason unam cordam assumit tam in acuto quam in gravi, plerumque duas. al. [s.XIII] LmLIoh. Aegid. 12, 24. al. LmLPs.-Mur. summa 1733. [s.XIV] LmLSumm. Guid. 20: quique magis gravis est, dicitur esse plagis (sim. LmLGob. Pers. p. 187a). LmLSumm. Guid. 187: Non tangens autem quintam seu subspatiari / contingat seu non, plagibus debet sociari (inde LmLGob. Pers. p. 191b. LmLIoh. Velle metr. 29). al. [s.XV] LmLGob. Pers. p. 195a (cf. LmLSumm. Guid. 304). d zur Finalis — with reference to the final [s.IX] LmLHucbald. 49: singulae earum (ed.: eorum) quattuor chordarum geminos sibi tropos regant subiectos ... Lichanos hypaton scilicet autentum protum et plagis eiusdem ... hypate meson autentum deuterum et plagis eius ... parhypate meson autentum tritum et plagis eius ... lychanos meson autentum tetrardum et plagis eius. [s.XI-XII] LmLMod. Autent. prot. 1: Autenticus protus cum plage suo finem habet in lychanos ypaton. ... Autenticus deuterus cum plage suo finem habet in ypate meson. ... Autenticus tritus cum plage suo finem habet in parypate meson. ... Autenticus tetrardus cum plage suo finem habet in lychanos meson. LmLTheog. Mett. 34, 1 (p. 193b). [s.XIII-XIV] LmLPs.-Mur. summa 1775: responsorium ... „Gaude Maria“, quod in principio et in medio est deuteri authenti, ... in fine autem datur plagi tertio, id est sexto. e zu Melodieverlauf und Abschnittsbildung — with reference to melodic progression and formation of melodic segments [s.XI] LmLBerno prol. 5, 1: qualiter unusquisque autenticus vel suus plagis a suo finali progrediens iterum ad eundem redeat, licet supra vel infra in varios se sonos protendat (inde LmLIoh. Cicon. mus. 2, 19 p. 286, 12). LmLIoh. Cott. mus. 10, 34: ille canendi modus ..., qui vero magis in gravibus moram faceret, plagis... diceretur (inde LmLAnon. Pannain p. 108. LmLTrad. Holl. VIII 23, 16). [s.XIII] LmLIoh. Aegid. 12, 30: cantuum, qui non ascendunt ultra sextam nec descendunt infra primam, quidam sunt plages, quidam vero authenti non progressione, sed compositionis consideratione. LmLPs.-Mur. summa 1727: Si forsan prope finem principiatur (sc. finalis neuma), ... plagis inde vocatur. [s.XIV] LmLSumm. Guid. 228: Est plagibus commune, sui quod fine tenoris / hospitium repetant (inde LmLGob. Pers. p. 192b). [s.XV] LmLGob. Pers. p. 191b: Qui tamen ad quartam caput extollit, saliendo incipit, indiciis servire plagi quasi certis; nam sicut vires authentis dat diapente, sic quoque virtutem plagibus diatessaron affert (inde LmLIoh. Velle metr. 71). LmLAnon. Claudifor. 4, 1, 28: Saepe cadens, raro tangens (sc. quintam) plagis esse probatur (sc. cantus) (sim. []Thom. Bad. p. 94. LmLAnon. Carthus. nat. 7, 34. cf. Anon. Gemnic. 3, 2, 25). f zum Initium — with reference to the initium [s.XI] LmLBerno prol. 10, 1: omnis principalis sonus, sive ille sit autentici cuiuslibet sive plagis eius, semper a finali suo ... incipiat (inde LmLCant. In defect. p. 88). [s.XII] LmLCompil. Paris. II p. 76: Plagis autem cantum incipit vel in ipso finali vel in inferioribus proximis duobus vel superioribus proximis duobus. 2 plagis proti (protus) - plagis deuteri (deuterus) - plagis triti (tritus) - plagis tetrardi (tetrardus) erste, zweite, dritte, vierte plagale Kirchentonart — first, second, third, fourth plagal form of the modes a ohne nähere Bestimmung — without further qualification [s.VIII] LmLTon. Cent. p. 27: Plai protus... Plai deuterus. [s.IX-XII] LmLGloss. Boeth. mus. 4, 16, 26: ‚hypolydius‘ ... plagis triti. al. [s.IX] LmLAurelian. 11, tit.: De plagis proti. LmLAurelian. 13, tit.: De plagis deuteri. LmLAurelian. 15, tit.: De plagis triti. LmLAurelian. 17, tit.: De plagis tetrardi. al. LmLMus. ench. 9, 19: Modi vel tropi sunt species modulationum, de quibus supra dictum est, ut protos autentus vel plagis, deuteros autentus vel plagis. [s.XI] LmLComm. ton. 8, 5. al. LmLBerno ton. p. 79b. al. LmLBerno ep. 11: quartus (sc. tonus) plagis vel plaga deuteri. al. LmLGuido micr. 12, 13: Abusio autem tradidit Latinis dicere pro autento proto et plagis proti primus et secundus, pro autento deutero et plagis deuteri tertius et quartus, pro autento trito et plagis triti quintus et sextus, pro autento tetrardo et plagis tetrardi septimus et octavus (inde LmLIac. Theat. 13). al. LmLGuido reg. 133. al. LmLGuido ep. p. 504, 281. LmLComm. Guid. 99 p. 140. LmLPs.-Guido form. ton. 6, 1: Plagis triti praefatus ergo tritus, qui vocum aliorumque modorum est quasi formator et ostensor. al. LmLFrut. ton. p. 121. LmLAnon. Wolf p. 207: Primus igitur magister protus appellatur, eiusque discipulus plagis proti nominatur. LmLQuaest. mus. 1, 19 p. 43: Plagis prothi cantatur ad differentiam autenti sui, ut introitus „De ventre“ et antiphona „Ecce tu pulchra es“. LmLIoh. Cott. mus. 10, 35: Autentus protus apud Latinos cantores primus tonus vocatur; plagis proti secundus eqs. al. [s.XII] LmLAnon. Pannain p. 108. LmLTon. Vatic. 12, 10 p. 225: plagis tetrardi... est ad dyaphoniam ceteris apcior. [s.XIII] LmLMetrol. 10 p. 79 (cf. LmLGuido micr. 12, 11). [s.XV] LmLIoh. Cicon. mus. 4, 11 p. 372, 25: Undecimum accidens modus est, qui in octo modis constituitur, id est: autentus protus, plagis proti, autentus deuterus, plagis deuteri eqs. al. LmLIac. Theat. 13: <Discipulus:> Quot sunt placales? Magister: Quattuor, id est plagis proti, plagis deuteri, plagis triti, plagis tetrardi. al. LmLTrad. March. 350. b zur Struktur — with reference to structure [s.IX] LmLGloss. Boeth. mus. II 150. LmLAlia mus. 180 p. 94: Octavus tonus NOEAYS, qui Graece dicitur plagis tetrardi, constat e supradictis quarti et quinti toni diatessaron et diapente. [s.XI] LmLBerno ton. p. 81b: Plagis proti constat ex eadem specie diapente, qua et autenticus eius et ex eadem specie diatessaron inferius (inde LmLUdalsc. 21. LmLTon. Baumg. 2, 1). LmLBerno ton. p. 84b: Plagis deuteri constat ex secunda specie diapente sicut autenticus eius et ex secunda specie diatessaron inferius (inde LmLUdalsc. 35. LmLTon. Baumg. 4, 1). LmLBerno ton. p. 89a: Plagis triti constat ex eadem specie diapente, qua et autenticus eius et ex eadem specie diatessaron inferius (inde LmLUdalsc. 52. LmLTon. Baumg. 6, 1). LmLBerno ton. p. 95a: Plagis tetrardi constat ex eadem specie diapente, qua et autenticus eius et ex eadem specie diatessaron inferius (inde LmLUdalsc. 84). LmLFrut. ton. p. 127: Plagis proti... (sc. constat) ex eadem specie diapente superius, qua et authentus eius constat inferius, id est ab ⋅a⋅ ad ⋅D⋅, et ex prima specie diatessaron [] inferius, a (ms. München Clm 14695b; ed.: ad) ⋅D⋅ scilicet ad ⋅A⋅. LmLFrut. ton. p. 140: Plagis deuteri... constat superius ex secunda specie diapente, id est ab ⋅E⋅ ad ⋅C⋅, inferius vero ex secunda specie diatessaron, quae est ab ⋅E⋅ ad ⋅B⋅. LmLFrut. ton. p. 153: Plagis triti... constat ex ... tertia (sc. specie diapente) scilicet, quae est ab ⋅F⋅ in ⋅c⋅; inferius vero constat ex tertia specie diatessaron, quae est de ⋅C⋅ ad ⋅F⋅. LmLFrut. ton. p. 167: Plagis tetrarti... constat ex ... quarta specie diatessaron inferius, quae est a ⋅D⋅ ad ⋅G⋅, superius vero ex quarta specie diapente ..., quae est ab eadem ⋅G⋅ in acutam ⋅d⋅. LmLQuaest. mus. 1, 19 p. 47: Modulus plagis deuteri... ⋅A⋅B⋅C⋅D⋅E⋅F⋅G⋅a⋅b⋅C⋅c⋅, ubi decem considerantur cordae, in quibus est diatessaron ab ⋅A⋅ in ⋅D⋅, a ⋅D⋅ in ⋅G⋅, a ⋅G⋅ in ⋅C⋅, cui communis usus ... magis ⋅b⋅ molle adtribuit. LmLTon. Vatic. 12, 6 p. 207. al. [s.XV] LmLIoh. Cicon. mus. 2, 13 p. 264, 18: Ex prima namque et quinta (sc. speciebus diapente) oritur autentus protus et plagis proti. Ex secunda et sexta autentus deuterus et plagis deuteri. Ex tertia et septima autentus tritus et plagis triti. Ex quarta et octava autentus tetrardus et plagis tetrardi. al. c zur Kennmelodie — with reference to the characteristic melody [s.IX] LmLMod. Autenticus p. 51, 8: Plagi vero autenti proti et reliquorum expositione non indigent, quippe, qui inferiores et subsequentes sunt: autentus protus, plagis proti, autentus deuterus, plagis deuteri, autentus tritus, plagis triti, autentus tetrardus, plagis tetrardi. Item in Graeco: annaneane, nanna neagies, aia neagies, nenote anes, agagies, noeagis, nana nagies, noeagis. LmLTon. Mett. p. 12: Plagis proti noeais ... Plagis deuteri noeais ... Plagis triti... noeais ... Plagis tetrarchii noeais. al. LmLAurelian. 19, 34: Plagis proti melodia in sua litteratura huiusmodi habet notarum formas: NOEANE. LmLAurelian. 19, 49: Adest litteratura plagis deuteri cum sonoritatis figura: NOEANE. LmLAurelian. 19, 63: Series plagis triti iuxta notarum inflexiones haec est: NOEANE. LmLAurelian. 19, 83: De plagis tetrardi. Hic tonus licet habeat propriae modulationis finem, tamen quia perparva est, veluti hic: NOEANE. LmLAlia mus. 182 p. 87. al. [s.X] LmLMod. Volunt autem p. 80. al. LmLTon. Lugd. 2, 1. al. [s.XI] LmLComm. ton. I 6, 2. LmLBerno ton. p. 106b. al. [s.XII] LmLTon. Baumg. 2, 1. al. [s.XV] LmLIoh. Cicon. mus. 2, 15 p. 282, 15: Autentus protus auctoritas prima. Plagi protus filius primi. Veluti quodammodo de celsa puppi navis pater vociferans intonaret: None noeane. Et filius e contra ex altera parte de prora navis respondens insonaret: Noe agis hoc modo: (sequitur exemplum) (cf. Guido Dion. 1, 2, 120). al. d zur Wortbedeutung — with reference to the meaning of the word [s.IX] LmLTon. Mett. p. 12: plagis proti..., id est pars proti. ... Plagis deuteri... pars deuteri. LmLTon. Mett. p. 63: Sequitur plagi tetrarchi, id est lateralis vel discipulus quarti. al. LmLComm. br. 27: subiungitur, qui plagis protus, id est lateralis vel obliquus primus dicitur. eqs. LmLAlia mus. 182 p. 87. al. [s.X] LmLMod. Volunt autem p. 80: Plagis proti, id est obliquus primus ... Plagis deuterus, id est obliquus emendatus ... Plagis tritus, id est obliquus particularis. al. LmLCant. Quid est cant. c. 483: Plagi proti lateralis primi, id est adiacens primi. LmLTon. Lugd. 2, 1: Secundus tropus ... Grece inscribitur plagis proti, id est particularis vel lateralis primi. al. [s.XI] LmLBerno prol. 5, 16 app. crit.: [plagis proti, idest lateralis primi, subauditur autenti, quasi sub latere eius contineatur et inferior sit] (inde LmLPs.-Berno mon. 8, 8. LmLFrut. brev. 7 p. 52). LmLBerno ep. 11. LmLPs.-Guido form. ton. 2, 1: Incipit modus secundus, qui Graece dicitur plagis proti, id est pars primi (sim. LmLUdalsc. 21). [s.XII] LmLUdalsc. 52: Incipit sextus (sc. modus), qui Grece dicitur plagis triti, id est subiugalis [] tercii. al. LmLTon. Baumg. 4, 1: plagis deuteri, idest discipulus secundi. al. LmLTon. Vatic. 12, 10 p. 225: Octavus tonus Grece plagis tetrardi, Latine pars quarti magistri. al. [s.XIII] LmLAnon. Ratisb. 5, 5. al. [s.XV] LmLIoh. Cicon. mus. 2, 14 p. 282, 1: Plagis eius (sc. proti), id est subiugalis vel lateralis vel minor vel pars eiusdem modi (sim. LmLIoh. Cicon. mus. 2, 14 p. 282, 3-6). LmLIoh. Cicon. mus. 2, 15 p. 282, 9: Plagi protus, filius primi (sim. LmLIoh. Cicon. mus. 2, 15 p. 282, 15). al. LmLIac. Theat. 13: plagis proti, idest lateralis vel particularis sive subiugalis vel discipulus primi toni. ibid. al. LmLBart. Ram. 1, 3, 2 p. 55. LmLMon. Prima corda II 57: plagis proti, id est iunior primi toni. e zur Charakterisierung — with reference to characterization [s.IX] LmLTon. Mett. p. 12: Plagis proti minorem sonum habet quam autenticus. [s.XI] LmLPs.-Guido form. ton. 8, 7: Per plagin proti orare vel petere aliquid possumus. ... Per plagin eiusdem deuteri magnifice aliquid extollere possumus. LmLFrut. brev. 14 p. 105: plagis eius (sc. proti) vocatur flebilis, quia modulatio eius convenientior videtur tristibus rebus et miseris ... plagis eius (sc. deuteri) modestus et gravis ... plagis eius (sc. triti) voluptuosus ... plagis eius (sc. tetrardi) suavis et dulcis. [s.XIII] LmLMetrol. 36 p. 82: Atque ita diversitas troporum diversitati mentium coaptatur, ut unus autenti deuteri fractis saltibus delectatur, alius plagis triti eligat voluptatem, uni autentici tetrardi garrulitas magis placet, alter eiusdem plagae suavitatem probat (cf. Guido micr. 14, 5). f zu Melodieverlauf und Abschnittsbildung — with reference to melodic progression and formation of melodic segments [s.XI] LmLMod. Omnes authenti p. 58: Omnes autenti V^o loco a se principia seu fines distinctionum mittunt. Deuterus vero VI^o loco. Plage vero aliae IIII^o, aliae III^o loco. Plagis proti et plagis triti tercio loco. Plagis deuteri et tetrardi IIII^o (cf. Guido micr. 13, 11). LmLPs.-Guido form. ton. 8, 20: plagis triti finali voce fere omnes distinctiones mittit rariusque in tertia super se, sub se autem tanto frequentius quanto et liberius. Tono vero numquam sub se distinctiones habebit. Plagis autem tetrardi distinctiones facit sub et super suam finalem vocem tono, quod alii penitus carent. al. [s.XV] LmLIoh. Cicon. mus. 2, 34 p. 310, 9: Omnis cantus plagis proti... distinctiones habet a parhypate meson usque in ⋅Γ⋅. LmLIoh. Cicon. mus. 2, 36 p. 310, 20: Omnis cantus plagis deuteri... distinctiones habet a mese usque ad (ed.: a) parhypate hypaton et aliquando ad hypate hypaton. LmLIoh. Cicon. mus. 2, 38 p. 312, 13: Omnis cantus plagis triti... distinctiones habet a mese usque ad parhypate hypaton. LmLIoh. Cicon. mus. 2, 40 p. 314, 4: Omnis cantus plagis tetrardi... distinctiones habet a trite diezeugmenon usque ad parhypate hypaton. g zu den Differenzen — with reference to the differences (‘saeculorum amen’ formula) [s.IX] LmLAurelian. 13, 1. LmLAurelian. 18, 7: Porro autem plagis protus senario sufficiens est numero. Habet quippe in introitibus definitionem I, in offertoriis I, in communionibus I, in responsoriis II, in antiphonis I. ... Proinde plagis deuteri in semet XVIII habet varietatum alternationes ... Prorsus plagis triti octonarium in suis divisionibus congratulatur recipere numerum ... Plane plagis tetrardi tridenarium libenter amplectitur numerum. al. [s.XI] LmLComm. ton. I 4, 3: Deuterus plagis tribus praenotatur offici<or>um communionumve differentiis (sim. LmLComm. ton. II 4, 3). al. LmLBerno ton. p. 81b. LmLFrut. ton. p. 155: Plagis triti „Saeculorum amen“ tono altius a finali ponit. al. [s.XII] LmLUdalsc. 21: plagis proti... Eius „Seculorum amen“ incipit in ⋅F⋅ (sim. LmLTon. Baumg. 2, 1). LmLUdalsc. 35: plagis deutri... Cuius „Seculorum amen“ incipit in ⋅A⋅ acuto (sim. LmLTon. Baumg. 4, 1). LmLUdalsc. 52: plagis triti... Cuius „Seculorum amen“ [] incipit in ⋅A⋅ (sim. LmLTon. Baumg. 6, 1). LmLUdalsc. 84: plagis tetrardi... Huius „Seculorum amen“ incipit in ⋅C⋅ acuto. h zur Finalis — with reference to the final [s.IX] LmLScol. ench. 1, 308: uni deputantur modo, qui eodem reguntur sono. Scilicet  archoo vel proto autentus protus et plagis,  deutero deuterus autentus et plagis,  trito autentus tritus et plagis,  tetrardo tetrardus autentus et plagis. [s.X-XI] LmLTon. Lugd. 2, 1: plagis proti... finem symphoniae mittit in lichanon hypaton. LmLTon. Lugd. 4, 1: plagis deuteri... finem symphoniae mittit in fine tertii, hoc est in hypate meson. LmLTon. Lugd. 6, 1: plagis triti... finem suum mittit in fine quinti, hoc est in parhypate meson. LmLTon. Lugd. 8, 1 (MüMn): plagis tetrardi... finem suum claudit in fine septimi, id est a lichanos hypaton. LmLBerno ton. p. 81b. LmLComm. Guid. 35 p. 127: in raris cantibus inveniuntur neumae in acutis ita exaltatae, ut inconcinnum videatur eas ad legitimam finalem in gravibus debere remitti, sed in sociali eius, quae est in acutis, per diapente super se finalem recipiunt, ut si quis cantus in ⋅D⋅ gravi finiri deberet, cum sit plagis protus, finiretur tamen in ⋅a⋅ acuta. al. LmLCompil. Casin. 1, 24 descr. al. LmLPs.-Guido form. ton. 2, 1: plagis proti... in ea voce finitur, in qua et primus (sim. LmLUdalsc. 21). LmLPs.-Guido form. ton. 2, 35: Habebit autem et plagis proti duas dissimiles finales voces. al. [s.XII] LmLTrad. Guid. 6: plagales necessario autem etiam in acutis ⋅a⋅♮⋅c⋅ plagis proti, deuteri, triti finiri non denegantur. LmLUdalsc. 21 (sim. LmLTon. Baumg. 2, 1). al. LmLTon. Baumg. 4, 1. [s.XIII] LmLAnon. Ratisb. 8, 2, 2: plagiprothi... finitur in eadem voce qua primus (sc. tonus). al. [s.XV] LmLIoh. Cicon. mus. 4, 13 p. 378, 25. al. i zum Initium — with reference to the initium [s.X-XI] LmLTon. Lugd. 2, 1: plagis proti... suae principium vel finem symphoniae mittit in lichanon hypaton. LmLTon. Lugd. 4, 1: plagis deuteri... principium ... symphoniae mittit in fine tertii, hoc est in hypate meson. LmLTon. Lugd. 6, 1: plagis triti... principium ... suum mittit in fine quinti, hoc est in parhypate meson. LmLTon. Lugd. 8, 1 (MüMn): plagis tetrardi... principium ... suum claudit in fine septimi, id est a lichanos hypaton. LmLFrut. ton. p. 155: Plagis triti... cantum vero ab ipsa finali incipit. al. [s.XII] LmLUdalsc. 21 (sim. LmLTon. Baumg. 2, 1). LmLTon. Vatic. 12, 6 p. 207: plagis deuteri... hiis cordarum sedibus inchoat: ⋅C⋅D⋅E⋅F⋅G⋅a⋅. LmLTon. Vatic. 12, 10 p. 225: Principalis sonus plagis tetrardi incipit in ⋅G⋅, ⋅a⋅ et ⋅D⋅. [s.XV] LmLIoh. Cicon. mus. 2, 34 p. 310, 9: Omnis cantus plagis proti... Inceptiones ... habet a parhypate meson usque in ⋅Γ⋅. LmLIoh. Cicon. mus. 2, 36 p. 310, 20: Omnis cantus plagis deuteri... Inceptiones ... habet a mese usque ad (ed.: a) parhypate hypaton et aliquando ad hypate hypaton. LmLIoh. Cicon. mus. 2, 38 p. 312, 13: Omnis cantus plagis triti... Inceptiones ... habet a mese usque ad parhypate hypaton. LmLIoh. Cicon. mus. 2, 40 p. 314, 4: Omnis cantus plagis tetrardi... Inceptiones ... habet a trite diezeugmenon usque ad parhypate hypaton. j zum Ambitus — with reference to ambitus [s.XI] LmLBerno prol. 5, 16 app. crit.: [plagis proti..., quasi sub latere eius (sc. autenti) contineatur et inferior sit. Simili ratione plagis deuteri, plagis triti, plagis tetrardi] (inde LmLPs.-Berno mon. 8, 8. LmLFrut. brev. 7 p. 52). LmLMod. Omnes authenti p. 58: Deponendo autem semitonium sibi suppositum plagae <aut> autenti vix aut numquam transcendunt, nisi proti plagis et tetrardi. LmLMod. Protus finit p. 107: Plagis proti descendit in proslambanomenos et ascendit in mese, dyapente supra, dyatesseron infra finalem litteram. ... Plagis deuteri remittitur in parypate ipaton, sed ascendit ad paramese, limitem chordarum septem non transgreditur. ... Plagis triti remittitur in parypate ipaton, sed ascendens usque ad trite diezeugmenon; synemenon crebro molli voci consonat. ... [] Plagis tetrardi remittitur sepe in paripate ypaton, sed intensus usque ad paranete diezeugmenon utrobique dyapente suavi consonat musica. LmLFrut. ton. p. 127: Plagis proti... possidens inter ⋅A⋅ et ⋅a⋅ primam speciem diapason. Interdum vero superius semitonium vel tonum et inferius tonum a modernis necessario additum est. LmLFrut. ton. p. 140: Plagis deuteri... possidens secundam speciem diapason, quae est inter ⋅B⋅ et ⋅C⋅ ... aliquando superius, rarius autem inferius assumens vocem. LmLFrut. ton. p. 153: Plagis triti... possidens inter ⋅C⋅ et ⋅c⋅ totam diapason formam et aliquando assumens supra et infra chordam. LmLFrut. ton. p. 167. LmLTon. Seligenst. p. 111. [s.XIII] LmLAnon. Ratisb. 8, 2, 2: plagiprothi... regulariter (sc. ascendit) a suo finali per dyapente et semitonium, descendit autem infra finalem per dyateseron, et sic novem voces huic tono sicut et primo regulariter assignantur. al. [s.XV] LmLIoh. Cicon. mus. 2, 34 p. 310, 9. al. LmLTrad. Holl. VI 20, 9: Plays prothus, qui dicitur 2^us tonus, ascendit a suo finali usque ad 5^am cordam regulariter; raro autem et licentialiter potest tangere 6^tam cordam; rarissime autem per licenciam tangit 7^mam cordam; et potest sub suo finali descendere 4^tam cordam regulariter et 5^am licencialiter. LmLBart. Ram. 1, 3, 2 p. 55: Quando igitur protus diatessaron habet supra se, dicitur protus autenticus ... Sed si diatessaron sub se recipit autentica carens elevatione, plagis proti nuncupatur.