Hauptquelle · Lex. musicum Latinum
plagalis
plagalis -e et subst. plagalis -is m. (de πλάγιος) ‚plagal‘, Nebenform — ‘plagal’, secondary form I als Bezeichnung für die zweite, vierte, sechste und achte Kirchentonart mit tiefliegendem Ambitus — as designation of the second, fourth, sixth, and eighth modes with low ambitus A generell — general 1 ohne nähere Bestimmung — without further qualification [s.XI] LmL Mod. Omnes authenti p. 58: unusquisque sonus duos tropos contineat, id est autenticum et plagalem . LmL Quadr. fig. 5: singulis autenticis tonis et suis plagalibus . LmL Willeh. Hirs. 39 (c. 38), 5: Huiusmodi indicium est in hac pla…