MeckWB
pippe·jicht
Pippejicht f. Händezittern, Tatterich; der Säufer hett de Pippejicht (1895) Ma GHelle ; (1890) Wa.
DWB
pippel·aeugig
pippeläugig , adj. triefäugig ( vergl. pimpäugig), schlesisch pipeleugicht Fromm. 4, 179 ; darumb so lieb dein Dorotheam wie Jacob sein pipl…
DWB
pippe·lauge
pippelauge , n. , schles. triefauge Weinhold 70 a , vgl. bibelein theil 1, 1806, bibelin der augen Stalder 1, 168 und pipeln.
RhWB
pippel·chen
Pippelchen pibəlχə, Pl. -χər Saarbr-Völkl f.: verächtl. Zimperliese.
KöblerMnd
pipp·elde
pippelde , F. Vw.: s. pippele
MNWB
pipp·ele
pippele s. 1 poppele.
MNWB
pippele·n·blat
pippelenblat s. poppelenblat.
MNWB
pippele·n·blome
pippelenblôme s. poppelenblôme.
KöblerMnd
pippele·n·blōme
pippelenblōme , F. Vw.: s. poppelenblōme*
MNWB
pippele·n·kolle
pippelenkolle s. poppelenkolle.
MNWB
pippele·n·krut
pippelenkrût s. poppelenkrût.
KöblerMnd
pippele·n·krūt
pippelenkrūt , N. Vw.: s. poppelenkrūt L.: MndHwb 2, 1536 (pippelenkrût)
MNWB
pippele·n·sap
pippelensap s. poppelensap.
MNWB
pippele·n·wortel
pippelenwortel s. poppelenwortel.
KöblerMnd
pippele·n·wörtel
pippelenwörtel , F. Vw.: s. poppelenwortel* L.: MndHwb 2, 1536 (pippelenwortel)
KöblerMnd
pippe·let
pippelet , Adj. nhd. Pappel..., Holz der Pappel betreffend E.: s. poppele (1) L.: MndHwb 2, 1536 (pippelt) Son.: örtlich beschränkt
RhWB
pipp·eli
Pippel I = Schmetterling s. Peipel.
RhWB
pippelig -ø- Bitb-Falkenauel Messerich Adj.: in der Verb. p. Mell Feuersalamander. — S. peipelig, peitlich, picklich, pünktlich.
RhWB
Pippel II = Hagebutte s. Hiepel.
RhWB
Pippel III pipəl, Pl. -ələ Grevbr-Garzw ; -e- Aldenhv ; gern Demin -əlχə m.: Kartoffel, in der Kinderspr. S. Pipper.
MeckWB
pippe·ling
Pippeling m. Apfelsorte; hd. Gold-Pipping Arch. Landesk. 1857, S. 123.
RhWB
Pippel IV -e-, Pl. -əln Bitb-Geichl ; s. Tippel m.: Fleck.
PfWB
pipp·eln
pippeln schw. : ' an der Rebe im Juli die grünen Spitzen entfernen, damit sich die Frucht besser entwickeln kann ', pippele [ NW-Kallstdt ].
RhWB
pippeln I pibələ, bi- Rhfrk in Saarbr , Ottw schw.: Geld p., blechen, latzen.
RhWB
pippeln II -i-, –e- Saarl [ -ē- Lisd Stdt Wallerfang ; -ī- Wadgassen ]; Abl. weiterhin WMosfrk u. Ahrw , Sieg , Remschd; s. pimmeln schw.: 1…
MNWB
pipp·elt
° pippelt , adj. (flekt -d- ): vom Holz der Pappel?, dat p.-den holt (Ub. Hildesh. 6, 182), den p.-den bôm (ebd. 178).
RhWB
Pippel V pipələ Pl. t. (zu Pif ‘Pfeife’) MülhRh , Wippf , Gummb ; pipəltər f. Sieg-Fussh Seelschd : Zinnkraut, equisetum [Frucht der nickend…
Campe
pippen·gehaeuse
Das Pippengehäuse , — s, Mz . gl. im Bergbaue, an einem Wassersäulenwerke, das Hahnenstück von Metall, welches in den Boden des Stiefels gem…
RhWB
pipper·dingen
Pipper-dingen -de·ŋ.ə Schleid-Dollend n.: verächtl. zimperliches Mädchen.
RhWB
pippe·rig
pipperig = schwächlich, bleich; s. bei pip III.