Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
phistar st. m.
phistar st. m. , mhd. phister, frühnhd. pfister, nhd. dial. schweiz. schwäb. bad. pfister Schweiz. Id. 5,1193 ff., Fischer 1,1050 f., Ochs 1,205 ; mnl. pister; aus lat. pistor, vgl. Frings, Germ. Rom. II,395 ff. — Graff III,354. Belege im Nom. Sing., wenn nicht anders angegeben. phist-ar: Gl 3,306,17 ( SH d ); -ur: 4,244,2 ( Sg 270, 9. Jh. ); -er: 1,308,7 ( M, 3 Hss. ). 3,136,50 ( SH A ). 251,57 ( SH a2; -t s ). 284,60 ( SH b ). 691,68. 4,216,61. 251,23 ( 2 Hss., 1 Hs. -’). Hbr. I,286,243 ( SH A ); -ir: Gl 3,136,50 ( SH A ). 666,48; -’: 4,251,23; -re: 3,184,46 ( SH B ). — pfist-ar: Gl 1,308,7 …