Hauptquelle · Lex. musicum Latinum
pentatonus
pentatonus -i m. 1. Quinte 2. Bezeichnung für ein Intervall aus fünf Ganztönen — 1. fifth 2. term that designates an interval consisting of five whole tones 1 Quinte — fifth [s.XIII] LmL Ioh. Aegid. pr. 29: de toni, ditoni, tritoni, tetratoni, pentatoni sive diapente, hexatoni, heptatoni et diapason, quae omnes in se consonantias continet, natura et differentia seu distinctione. 2 Bezeichnung für ein Intervall aus fünf Ganztönen — term that designates an interval consisting of five whole tones [s.XIII] LmL Trad. Garl. plan. III 59: Semiditonus maior cum diapente continet in se distincte quinqu…