Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
oug(a)fano sw. m.
sw. m., mhd. ougevane. — Graff III,521.
ovg-a-uanun: acc. sg. Gl 2,256,34 (M); -i-: dass. 425,52 (ou-, -v-). 475,55 (ou-). 479,62 (-vanvn).
ouc-fan-: nom. sg. -e Gl 3,413,26 [HD 1,78]; acc. sg. -un 2,402,12. 425,52; ovc-: nom. sg. -o 3,151,4/5 (SH A). — oug-fan-: nom. sg. -o Hbr. I,329,204 (SH A); ovg-: dass. -o Gl 3,151,3 (SH A, 2 Hss.); -e 4 (SH A); -] ebda. (SH A). 191,10 (SH B).
Schweißtuch, Taschentuch: ovgauanun pallium [quo facies defuncti velabatur, abstulit, Greg., Dial. 3,17 p. 320] Gl 2,256,34. oucfanun [hic sui dat pignus oris, ut ferunt,] orarium (Glossen: ab ore, id est sudarium, vgl. PL 60) [Prud., P. Calag. (I) 86] 402,12. 425,52. 475,55. 479,62. ovgfano orarium ł sudarium 3,151,3 (1 Hs. noch ł suaizduch). 191,10. Hbr. I,329,204. oucfane ł sweiztuoch orarium seu sudarium i. linteum Gl 3,413,26 [HD 1,78].