Eintrag · Köbler Mnd. Wörterbuch
opperman M.
opperman , M.
- nhd.
- Messner, der beim Messopfer behilfliche Diener, Kirchendiener, Küster
- ÜG.:
- lat. aedituus
- Vw.:
- s. under-
- Hw.:
- s. offerman; vgl. mhd. opferman, offerman, opperman
- E.:
- s. opper (1), man (1)
- W.:
- s. nhd. (ält.) Opfermann, M., Opfermann, DW 13, 1304?
- L.:
- MndHwb 2, 1152 (opperkamp/opperman), Lü 255b (opperman)
- Son.:
- Plural opperlǖde