Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
opherfrisking st. m.
st. m., mhd. opfervrischinc. — Graff III,833.
oph-er-friskinga: acc. pl. Np Cant. Deut. 38; -fruns-cing: nom. sg. Np 39,8 (zu -u- als Umlautgraphie u. zu -n- als Nasaleinschub vgl. Lühr, Expressivität S. 108); -ir-frisginga: acc. pl. Npw Cant. Deut. 38 (lat. dat. pl.). — opfer-frisking-: gen. pl. -o Nb 326,4/5 [247,16]; dat. pl. -en Nc 830,27/28 [151,9/10]; -frisginc: nom. sg. Npw 39,8.
(junges) Opfertier: a) im heidnischen Bereich: aruspitia uuurten genomen fone dien leberon dero opferfriskingo Nb 326,4/5 [247,16]. tia (Maia, Mutter des Hermes) begonda si (Philologia) sar antsazigo eren . mit zuein opferfriskingen quam virgo venerata . honorare coepit ... duabus dicatis . i. immolatis pecudibus Nc 830,27/28 [151,9/10]. uuar sint iro gota ... dero opherfriskinga sie azen . unde opheruuin trunchen de quorum victimis comedebant adipes . et bibebant vinum libaminum NpNpw Cant. Deut. 38; b) im christlichen Bereich: von Jesus als Opferlamm: do ih hiez opheron agnum inmaculatum (ungeflechot lamb) . do neimda ih mih selben . do gihiez ih . daz ih nu getan habo . daz ih selbo ... opherfrunscing uuurde NpNpw 39,8.