Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
nôtsamanunga st. f.
nôtsamanunga st. f. — Graff VI,42. not-samenungo: gen. sg. Npgl 68,9. Bedrängnis zufügende und / oder erleidende Gemeinschaft ( ? Vgl. Neese S. 58. 233 u. Götz, Wb. S. 650 bzw. Neese S. 59 f. u. nôtzogôn 2) als interpretierende Übers. für lat. synagoga ‘ Gemeinschaft der Juden ’ : fremede bin ih ( Jesus Christus ) uuorden unde gast minero muoter chinden. Filius synagogę bin ih (ih pin sun der notsamenungo) . noh danne chedent sie ( die Juden ) . hvnc avtem nescimvs vnde sit (disin neuuizzin uuir uuannan er si) alienatus factus sum fratribus meis . et hospes filiis matris meae. Vgl. Neese S. 55…