Hauptquelle · Grimm (DWB, 1854–1961)
niederthun verb.
niederthun , verb. 1 1) transitiv, herab thun, zu boden bringen, setzen: mhd. den man unsanfte nider tuon mac sîner grôʒen übermuot. Biterolf 7712 ; nhd. die last, die bürde u. s. w. niederthun; weidmännisch das wild niederthun, erlegen Schm. 2 1, 577; kärnt. tirol. absolut nidertuen, ins kindbett kommen, gebären Lexer kärnt. wb. 76 . Schöpf 468 . 2 2) reflexiv. 2@a a) sich herablassen, nieder sinken: mhd. wir, die nidere sîn gemuot, der ( quorum ) muot sich alleʒ nider tuot und an dem esterîche swebet. Tristan 16954 ; nhd. wenn sich die hewschrecken nider thun. Sir. 43, 19 . 2@b b) sich niede…