Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
nât(a)ra st. sw. f.
nât ( a ) ra st. sw. f. , auch ? nâtaro sw. m. , mhd. nâter(e) sw. f., nhd. natter f. ; as. nādra (-a- ? ) f., mnd. nader, mnl. nadere f. ; ae. nædre f. (-ǽ- ? ); an. naðr m., naðra f. ; got. nadrs m. — Graff II,1051 f. s. v. natra. Starkes Fem.: natra: acc. sg. Gl 2,22,33. 34. — na- dara : acc. pl. Mayer, Griffelgl. S. 50,162 ( Vat. Ottob. lat. 3295, Gll. 9. Jh.? ). Schwaches Fem.: nat-r-: gen. sg. -un Gl 1,56,29 ( PaK ); acc. sg. -un 3,8,20 ( Voc. ). T 40,6. 119,8; nom. pl. -un Gl 1,168,28 ( Pa ). T 44,11; acc. pl. -un 67,5. 243,2 = T Fragm. S. 290,2; -ar-: acc. sg. -un O 2,12,63. 22,34; nom…