Eintrag · Köbler Mnd. Wörterbuch
natūren sw. V.
natūren , sw. V.
- nhd.
- beschaffen sein (V.), geeignet sein (V.)
- Hw.:
- vgl. mhd. natūren
- E.:
- s. natūr
- W.:
- s. nhd. (ält.) naturen, V., naturen, DW 13, 445?
- L.:
- MndHwb 2, 1073 (natūren)
- Son.:
- nur mit Part. Prät. belegt