mutantia

mutantia -ae f. ‚Mutation‘ (Wechsel von einem Hexachord zu einem anderen auf derselben Tonstufe) — ‘mutation’ (change from one hexachord to another on the same note) [s.XV] LmLGuil. mon. 5 p. 31: Nota, quod mutantia est mutare unam proprietatem in alteram, sicut C quadrum in naturam vel b molle in naturam vel e converso. Nota, quod, ubi non est nisi una vox, non potest fieri mutantia, et ubi sunt duae voces, ibi sunt duae mutantiae. Et ubi sunt tres voces, ibi sunt sex mutantiae. ibid. al. LmLGuil. mon. 5 p. 32: Nota, quod in ⋅B⋅fa<⋅C⋅>mi non fit mutantia propter semitonium, ... et ideo non potest <...> (om. ms. et ed.) mutantia, quia esset discordantia, quia fa est semitonus et mi est tonus <plenus>.