Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
murzilingûn adv.
murzilingûn adv. ; vgl. mhd. murzes gen. adv., nhd. dial. tirol. murz- ( in murzlâr u. a. ) Schatz, Tirol. Wb. 2,439, rhein. murz Rhein. Wb. 5,1429. — Graff II,861. murzilingun: Gl 2,113,72 ( M, 6 Hss., 10.—12. Jh. ). ganz und gar losgelöst, abgeschnitten ( ? ) : murzilingun eindrafto ( 2 Hss. nur murzilingun) [ nullum ] absolute [ ordinari debere presbyterum ..., nisi specialiter ecclesiae civitatis, aut possessionis, aut martyrii, aut monasterii qui ordinandus est pronuntietur, Conc. Chalc. VI p. 134 ]; zur absoluten Ordination ( d. h. Weihe ohne irgendeine Bindung an ein Kirchenamt bzw. ein…