Eintrag · Etymologisches Wb. des Ahd. (EWA)
muodên
in Gl., B, GB, WH und BaGB/WeGB:
‚schwach werden, ermüden, ermatten, nachlas-
sen; fatiscere, lassare, lassescere‘ (mhd. muo-
den, müeden sw.v. ‚müde werden, ermatten‘,
frühnhd. müden sw.v. ‚müde, kraftlos werden‘,
tr. ‚jmdn. erschöpfen, ermatten, niederwerfen‘,
ält. nhd. müden sw.v. ‚müde werden, ermatten‘
[Dt. Wb. 12, 2621], nhd. mdartl. schweiz. müe-
den sw.v. ‚ausruhen, sich abmühen, jmdn. mit
Bitten belästigen‘ [Schweiz. Id. 4, 91; Stalder,
Versuch eines schweiz. Id. 2, 216], bad. müden
sw.v. ‚jmdn. ermüden‘ [Ochs, Bad. Wb. 3, 679],
schwäb. †müden ‚ermüden‘ [Fischer, Schwäb.
Wb. 4, 1781], vorarlb. müden sw.v. ‚jmdn. be-
mühen, mit Bitten belästigen‘ [Jutz, Vorarl-
berg. Wb. 2, 457], ält. bair. müden ‚müde ma-
chen‘ [Schmeller, Bayer. Wb.² 1, 1572], rhein.
müden sw.v. ‚ermüden‘ [Müller, Rhein. Wb.
5, 1348]; mndd. mȫden sw.v. ‚ermüden, müde
machen‘; frühmndl. moeden, mu[e]den sw.v.
‚ermüden, belästigen‘ [a. 1240], mndl. moeden,
mu[e]den sw.v. ‚dss.‘; ae. mēđian sw.v. ‚jmds./
einer Sache überdrüssig werden‘; aisl. mœða
sw.v. ‚ermüden‘). Deadj. Bildung. S. muodi. –
gimuodênAWB Gl. 2,260,25 (wohl 9. Jh., bair.): ‚er-
matten; deficere‘. – irmuodênAWB Gl. 2,355,17 (2.
Hälfte des 11. Jh.s, bair.). 508,29 (Hs. 10. Jh.,
Zeit des Gl.eintrags unbekannt). 542,20 (11. Jh.):
‚müde werden, ermatten, ruhig werden; de-
ficere, fatiscere, lassare‘ (mhd. ermüeden ‚mü-
de werden‘, nhd. ermüden ‚müde, matt, schläf-
rig werden, müde, matt, schläfrig machen‘). –
Ahd. Wb. 6, 850 f.; Splett, Ahd. Wb. 1, 638;
Köbler, Wb. d. ahd. Spr. 421. 620. 800; Schütz-
eichel⁷ 229; Starck-Wells 424; Schützeichel,
Glossenwortschatz 6, 457.